آه...
20 شهریور 1402 توسط زهرا سيفي
مدتی است که دلتنگی های غروب را با بودن در کنار مزارش، سپری می کنم و در نهایت ناباوری، باورم شده که او دیگر نیست، دیگر نمی آید و دیگر نباید منتظرش باشم، دیگر آن شمع فروزان را نمی بینم ولی طنین صدای دلنشینش همچنان در گوش من و مهربانیش در قلب من و زیبایی… بیشتر »